IIT Krishnamurthy - என் பார்வை.

 

    வழக்கம் போல தெலுங்கு சினிமா தேடலின் பகுதியாக இந்தத் திரைப்படத்தைப் பார்த்தேன். படத்தோட synopsis படிச்சப்போ அடடே நல்லா இருக்கேன்னு தோணுச்சு. ஒரு 4-5 நாளா பாக்காலாம்னு நெனச்சு ஞாயிறு பாக்க வாய்ப்பு கிடைச்சுது. படம் ஆரம்பிச்சதுமே மொக்கைய ஆரம்பிச்சுடுறாங்க. அப்போவே சரி இது வேலைக்காகாதுன்னு மனசு சொல்லிடுச்சு. ஆனாலும் சரி ஆரம்பத்துல அப்படி இருக்கும். போகப் போக ஸ்பீடு ஏறும்னு நெனச்சு பாக்க ஆரம்பிச்சேன். நாங்க சொன்னோமாடா ஸ்பீடு ஏறும்னு இயக்குநர் சிறப்பான சம்பவம் பண்ணிட்டார். 

    Typical ன்னு சொல்றது கூட சரியா இருக்காது, அதுக்கும் மிகக் குறைவான Heroine அறிமுகம். காலேஜ் படம்னாலே லைப்ரரில விரல்களால் புக் தேடி ஒரு புத்தகம் எடுக்கும் போது அந்த கேப்ல ஹீரோயின் முகம் காட்டுற வழக்கத்த இதுலையும் தொடர்ந்திருக்காங்க. எல்லா தெலுங்கு சினிமா போலவும் இதுலேயும் ஒரு Penthouse அதுல ஹீரோ தங்க போறார். இது மாதிரி படத்துக்குனே Software Engineer காமெடியன். 

ஹீரோயின் ஏன் வராங்க, எதுக்கு வராங்கன்னு ஒன்னுமே புரியல. அந்த ஹீரோயின் வரும் போதெல்லாம் எப்போடா இந்த சீன் முடியும்னு காத்திருக்க வேண்டி இருக்கு. கல்லூரியில் படிக்கும் ஜாலியான ஹீரோயின் அல்லது ஹீரோன்னா உடனே கல்லூரி Professor அ கிண்டல் பண்ணிடனும்னு ரூல்ஸ் வச்சிருக்காங்க. ஒரு மொக்கை காலேஜ்ல கூட அவ்ளோ ஈசியா கிண்டல் பண்ணிட்டு கடந்து போயிட முடியாது. Internal marks ல வச்சு செய்வாங்க. இந்த டைரக்டர்ஸ்க்கும் ரியல் வேர்ல்ட்க்கும் கொஞ்சம் கூட கனெக்ட்டிவிட்டி இருக்க மாட்டேங்குது. 

படத்துல வர அந்த ACP டெரரான ஆள், நேர்மையான ஆள்ன்னு காட்ட இவ்ளோ மொக்கையான காட்சிகள் இருந்துருக்க வேணாம். கொஞ்சம் டீடெயிலிங் பண்ணிருக்கலாம். ஹீரோவோட calls அ monitor பண்ணும் போது அவர் ஹீரோயின் கூட பேசுற call அ ஹீரோவுக்கும் போட்டுக் காட்டுற சீன் 🤦‍♂️

இப்படித்தான் தலையில அடிச்சுக்குற மாதிரி இருந்துச்சு. அவரு ரொம்ப ஃப்ரெண்ட்லியாம். அந்தக் கருமத்துக்கு தான் அந்த சீன் வச்சிருக்காங்க. அப்படி என்னத்தான் சொல்ல வராங்க. எப்படித்தான் போகுதுன்னு பாப்போமேன்னு தான் அப்படி இப்படின்னு படத்த ஓட்டி ஓட்டிப் பார்த்து கடைசியா முடிச்சாச்சு. 

கடைசி டிவிஸ்ட் கொஞ்சம் சர்பிரைஸ். அது தான் படத்துல இண்ட்ரெஸ்டிங். ஆனா அந்த டிவிஸ்ட்டுக்கு அடுத்து வர 10 நிமிஷ டீடெயிலிங் அவசியமே இல்ல. அதுல பாதி சீன்ன வெட்டிருக்கலாம். மொத்த படமே ஒன்னே முக்கா மணி நேரம் தான். Crisp ஆ எடுத்தா அரை மணிநேரம் தான் தாங்கும். டைரக்டர் பத்தி இணையத்துல தேடிப்பாத்தா இது தான் அவருக்கு முதல் படம்னு சொல்லுது. அதனால ஒன்னும் சொல்ல முடியல. பெரிய டைரக்டர்னா இந்த synopsis க்கு புகுந்து விளையாடியிருப்பாங்கன்னு தோணுது.

Anyhow மொக்கையாக முடிந்த இன்னொரு தெலுங்கு சினிமா watching லிஸ்ட்ல இதுவும் சேந்துடுச்சு. 

Tej I love you - மரண மொக்கையின் இன்னொரு வடிவம்

இப்படி ஒரு மொக்கையான படத்த நடிக்க எப்படி ஒத்துக்குறானுங்கன்னு தான் புரியல. நேத்து சாயந்தரம் பொழுது போகல, கொஞ்சம் படம் பாக்கலாமேன்னு நெனச்சு இதை எடுத்தேன். அனுபமா வேற நடிச்சிருக்காங்க. கொஞ்சம் பாக்கலாமேன்னு நெனச்சது தப்பா போச்சு. 

படம் ஆரம்பிச்சதுல இருந்து படம் அவ்ளோ செயற்கையா போகுது. அந்த கதாநாயகன சின்னப்பையனா இருக்கும் போது குடும்பமே கொண்டாடும். காரணமே கிடையாது. அவன் சந்தர்ப்ப வசத்தால் கொலை செஞ்சுட்டு சின்ன வயசுலேயே சிறார் பள்ளிக்கு போறான். யாரைக் காப்பாற்ற கொலை செஞ்சானோ அந்த பெண்ணின் கனவன் எதிர்பாத்த மாதிரியே நடந்துக்குறான். ஒவ்வொரு சீனும் இப்படித்தான் அடுத்து நடக்கப் போகுதுனு ரொம்ப சுலபமா பாக்குற எல்லோருமே யூகிச்சிட முடியுது. அப்படியே ஓட்டி ஓட்டி பாத்து தான் படத்த முடிச்சேன். 

தெலுங்கு படம் நான் பாக்குறதுக்கு காரணமே அதுல ஆக்‌ஷன், காதல், காமெடி, ஃபேமிலி செண்டிமெண்ட்னு எல்லாமே கடந்து கட்டி இருக்கும்னு தான். தெலுங்கு படங்கள் எப்பவுமே என்னை disappoint ஆக வச்சதே இல்ல. ஆனா நான் செம்ம மொக்கடான்னு நெனக்க வச்ச படம் இது தான். எப்படி இப்படி நடிக்க ஒத்துக்கிட்டானுங்கன்னு தான் நான் பல சீன் பாக்கும் போது நெனச்சேன்.