Thursday, May 31, 2018

மங்களூர் பயணம் - உணவுக்கதை...





எந்த ஊருக்கு போனாலும் அந்த ஊரின் முக்கிய சுற்றுலா பகுதிகளையும், அந்த ஊரின் சிறப்பான உணவு வகைகளையும் சுவைப்பது என்னுடைய பழக்கம். இந்த முறை மங்களூர் போக வேண்டும் என்று அலுவலகத்தில் சொன்னபோது அப்படி என்ன இருக்கிறது மங்களூரில் என்று தேட ஆரம்பித்தேன். வழக்கம் போல கூகுளாண்டவர் சிறப்பான உதவிகள் அருளினார். சில பல இணையத்தளங்கள், உதவியோடு முக்கியமான சிறப்பான உணவகங்களின் பட்டியல் தயாரானது.

மங்களூர் சென்று இறங்கிய போது, அப்படியே மலையாள வாடை வீசியது எங்கும், வீடுகள், இயற்கை என அற்புதம். பயிற்சி எடுக்கும் இடம் மங்களூரில் இருந்து 45 நிமிட பயண தூரத்தில் இருந்தது. ஓலா புக் செய்தேன். டிரைவருக்கு அழைத்தேன், நான் பேசிய ஆங்கிலம் அவருக்கு புரியவில்லை, அவர் பேசிய துலு, கன்னடம் எனக்கு புரியவில்லை. எப்படியோ வரவழைத்து உள்ளே ஏறி அமர்ந்தால் தமிழ்ப்பாட்டு ஒலிக்கிறது. அண்ணே நீங்க தமிழா என்றேன். அவர் உற்சாகத்தோடு ஆமா சார் தூத்துக்குடி என்றார். அவர் பெயர் மதியழகன். ஸ்டெர்லைட், துப்பாக்கி சூடு என சிறிது நேரம் பேசி விட்டு பேச்சு அவர் பற்றியும் மங்களூர் பற்றியும் வந்தது. அவர் 18 ஆண்டுகளுக்கு முன் மங்களூர் வந்தார். அவர் மங்களூர் பெருமைகள் சொல்லச் சொல்ல பேசாமல் மங்களூரில் செட்டில் ஆகிடாலாமே என்ற எண்ணம் வந்து விட்டது.

பேச்சு நமக்கு பிடித்த உணவுகள் நோக்கித் திரும்பியது. மீன் இல்லாம எனக்கு சாப்பாடே எறங்காது சார் என்றவரை நம்ம இனம் சார் நீங்க என்று கட்டித்தழுவாத குறை. எங்கே என்ன சாப்பிடலாம் என்று விசாரித்துக் கொண்டு பயிற்சி இடத்துக்கு சென்று விட்டோம். மங்களூரின் சிறப்பு மீன். திரும்பிய இடம் எல்லாம் வகை வகையாய் மீன் விற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள். ஊர் அப்படியொரு சுத்தம். ஒரு சினிமா அல்லது அரசியல் சார்ந்த போஸ்டரை பார்க்க முடியவில்லை.

ஞாயிறு பயிற்சி முடிந்து இரவு தங்குமிடத்துக்கு வந்த போது உணவு வேட்டை ஆரம்பித்தது. மூன்று முக்கியமான மீன் உணவகங்கள் இருக்கின்றன. அதில் முதல் இடம் மச்சலிக்கு…

1)     மச்சலி, (Machali Restaurant)



இங்கே வவ்வால், வஞ்சிரம் என ஆரம்பித்து ஏகப்பட்ட மீன் வகைகள், எல்லா பேரையும் துலுவில் எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள். மதியழகன் உதவியோடு முதல் நாள் இரவுக்கு Koddai(இதுக்கு தமிழில் என்ன மீன் என்று தேடினேன், கிடைக்கவில்லை) என்ற மீனும், கணவாய் அல்லது கடம்பா என சொல்லப்படுகின்ற Squid ம் வாங்கினோம், Squid Ghee roast. ருசி அப்படியொரு ருசி. இங்கே எப்போதும் மீல்ஸ் மற்றும் மீன், நண்டு, இறால் வகைகள் கிடைக்கும். தோசை முதலிய டிபன் வகைகள் இல்லை.
மறுநாள் மதியமும் மச்சலியிலேயே ஆஜர். இப்போது மீல்ஸோடு வவ்வாலும், அதே Koddai யும், டிரைவர் மிகவும் உயர்வாகச் சொன்னதால் சிக்கன் மசாலாவும் வாங்கினோம். ஒரு சிறு குறை கூட சொல்ல முடியாத அளவு அப்படியொரு ருசி, வவ்வால் மற்றும் வஞ்சிரம் மட்டுமே விலை மிக உயர்வு, மற்ற அனைத்தும் கொடுக்கும் விலையை விட அதிகமாகவே உண்ட திருப்தி. அனைத்தும் தேங்காய் எண்ணெயில் சமைக்கப்பட்டது, தேங்காயின் சுவை நன்றாகவே தெரிந்தது.





உணவகம் மிகச் சிறியது. கூட்டம் எப்போதுமே இருந்து கொண்டே இருக்கிறது, பார்சல் ஒரு பக்கம் வேகமாக நடந்து கொண்டிருந்தது. மதியழகன் சொன்னார் இங்கே இருக்கும் உணவகங்களில் இது தான் மிகவும் சுத்தமாக இருக்கும், கூட்டத்துக்கு குறைவே இருக்காது என்று. 

முக்கியமான ஒரு விஷயம் சிறிய அசைவ உணவகங்கள் செல்லும் போது இருக்கும் மிகப்பெரிய பிரச்சனை அங்கே அடிக்கும் கவுச்சி வாடை. என்னைக் கேட்டால் வாசனை என்று சொல்வேன். மற்றவர்களுக்கு வாடை. இங்கே கொஞ்சம் கூட அந்த வாடை இல்லை. உணவின் மணம் வீசும்.

2)     கிரிமஞ்சாஸ்(GiriManjas Restaurant)



கிரிமஞ்சாஸுக்கு இரண்டாவது இடம் கொடுப்பேன். மிகச் சிறிய இடம், மச்சலி மாதிரியே மீல்ஸ் மற்றும் உணவு வகைகள், விலை சற்றேறக்குறைய அதே. ருசி அற்புதம். இம்முறை மீல்ஸ் வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டு மீனில் மட்டும் கவனம் செலுத்தினோம். இம்முறை ’முரு’ என்ற மீனும், கணவாய் ghee roast இல்லாத காரணத்தால் ஃப்ரை வாங்கினோம், சும்மா சொல்லக்கூடாது, ருசி அதே போல அருமை. அதை முடிச்சதும், Prawn masala, பச்சை நிறத்தில் மசாலா, நல்லா இருக்குமா இருக்காதான்னு சந்தேகத்தோட சாப்பிட ஆரம்பிச்சேன், கொஞ்சம் கூட மசாலா மிச்சம் வைக்கப்படாமல் சாப்பிட்டு முடிக்கப்பட்டது, அடுத்து என்னன்னு யோசிச்சப்போ மறுபடி ஒரு ’முரு’ மீன் சொல்லி சாப்பிட்டு திருப்தியா வயிறு நிரம்பின உணர்வோட எழுந்தோம். அப்போ அங்கே சிறப்பு குளிர்பானம் என ஒன்றைக் கொடுத்தார் வெள்ளை நிறத்தில். என்னவென்று கேட்டால், இளநீரும், எலுமிச்சையும் கலந்தது என்றார். எனக்கு இரண்டுமே பிடிக்கும். எப்படி விடுவது. குடித்தாயிற்று. அது தனி ருசி.






3)     நாராயணா உணவகம்(Narayana Restaurant)



நாராயணாவுக்கு நான் மூன்றாவது இடமே கொடுப்பேன். நான் சென்ற இரவு, கேட்ட எதுவுமே இல்லை. வஞ்சிரம் மற்றும் மத்தி பிறகு ஏதோ ஒரு மீன். அது மட்டுமே இருந்தது. என்னோடு வந்திருந்த என் அலுவலக நண்பருக்கு வஞ்சிரம் மிகவும் பிடித்திருந்தது வஞ்சிரத்தோடு அதன் மசாலா மிகவும் பிடித்து விட்டது. அந்த மசாலா செய்யும் முறை பற்றி எவ்வளவோ கேட்டும் சொல்ல மறுத்து விட்டார். ரகசியம் என்று சொல்லிவிட்டார்.



ரம்ஜான் காலத்து மட்டன், சிக்கன் சமோசக்கள் சாப்பிடும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. ருசி சுமார் தான். மழை அதிகமாக இருந்ததால் பெரிதாக வெளியே சென்று மற்ற கடைகளை சுவைக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை.

மற்றுமொரு ஆச்சர்யம் ஷவர்மா. Falnir பகுதியில் Chilly Lemon என்ற கடையில் நம் ஊரில் குறிப்பாக சென்னையில் 60-70 ரூபாய்க்கு விற்கும் அதே ஷவர்மா அளவில் அங்கே இரண்டு ஷவர்மா சாப்பிட முடிந்தது. அருமையான சுவை. இங்கே தான் மட்டன் சிக்கன் சமோசாக்கள் சாப்பிட்டேன், உருளைக்கிழங்கு மசாலா அதிகமாக இருந்ததால் எனக்கு பிடிக்க வில்லை.



முக்கியமான விஷயத்தை மறந்து விட்டேன். ஐஸ்கிரீம். மதியழகன் என்னிடம் சவால் விட்டார் உங்க ஊர் அருண் ஐஸ்கிரீமில் இல்லாத சுவையை நான் இங்கே ஒரு கடையில் கொடுக்க முடியும், முக்கியமா சளி பிடிக்காது என்றார். என்னடா அதிசயம் என்று நினைத்து அவருடன் சென்ற ஐஸ்கிரீம் கடை பப்பாஸ்(Pabbas). 



மிகப்பெரிய கடை. ஒரு ரெஸ்டாரண்ட் போல இருந்தது. சாதாரண விலை. ஐஸ்கிரீம் அவ்வளவு சுவை. Really enjoyed. சாக்கலேட் பீட்சா, தில்குஷ், அப்புறம் இன்னும் சில வகைகள் சாப்பிட்டு முடித்தோம்.




இன்னொரு மங்களூர் சிறப்பு மங்களூர் பன்(Mangalore Buns), அதையும் ஒரு கை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அதோடு தேங்காய் சட்னி. ஆவ்சம்…



எங்கேயோ படித்தது நினைவுக்கு வந்தது.

There are 2 things that Mangalorians take very seriously –
  1. Their fish
  2. Ice cream!
இதை அனுபவப்பூர்வமாக உணர்ந்தேன்.

Wednesday, November 08, 2017

பொருளாதார சீரழிப்பு நாள் - நவம்பர் 8


அப்போது நான் நெல்லூரில் அலுவல் நிமித்தமாக சென்றிருந்தேன். என்னோடு என் அலுவல பணியாளர்கள் இருவரும் வந்திருந்தனர். இரவு உணவருந்திவிட்டு சாவகாசமாக அறையில் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். பேசி முடித்துவிட்டு உறங்கப் போகலாம் அன்று நினைக்கையில் அலைப்பேசியில் குறுஞ்செய்திகள் வந்திருக்கிறதா என்று பார்க்கலாம் என்று எடுத்தால் வாட்ஸ் அப்பில் ஏகப்பட்ட தகவல்கள், எல்லாம் ஒரே விஷயத்தைப் பேசின. மோடி ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என அறிவித்து விட்டார். அடுத்த இரண்டு நாட்களுக்கு வங்கிகள், ஏடிஎம் கள் செயல்படாது.

பர்ஸை திறந்து பார்த்தால் கையில் இருப்பது வெறும் முன்னூறு ரூபாய்கள். எங்கள் மூவருக்குமான உணவுக்கான பணம் அது. அடுத்து ஏடிஎம் எப்போது திறக்குமோ அது வரை அந்த முன்னூறு ரூபாய்களை மட்டுமே வைத்துக்கொண்டு உணவருந்த வேண்டும். தெரியாத மொழி, பழக்கமில்லாத மனிதர்கள், புதிய இடம் என திக்குத் தெரியாமல் நின்றிருந்தோம். அடுத்த ஒரு மாதம் உணவுக்கும், பயணத்துக்கும் பணத்துக்காக ஏடிஎம். ஏடிஎம்மாக அலைந்தது, பட்டினி கிடந்தது எல்லாம் சொல்லி மாளாது.

கக்கத்தில் காசு வைத்துக் கொண்டு என்ன வேண்டுமானாலும் ஊருக்கு உபதேசிக்கலாம், ஆனால் தெருவில் அலைந்தால் தான் உண்மை புரியும். அந்த ஒரு மாதம் நான் சந்தித்த மனிதர்கள், அவர்களின் துன்பங்கள், மோடிக்கும் இந்த அரசுக்கும் விட்ட சாபங்கள், எதுவுமே சாதாரணமாக கடந்து போகக்கூடியது அல்ல.

Saturday, April 08, 2017

சுவை - HMT, ஆர்.எஸ். புரம், கோயம்புத்தூர்.

கோவையின் சிறப்பம்சங்களில் ஒன்று HMR - H முத்து ராவுத்தர் பிரியாணிக் கடை. அவர்களின் ஆரம்பக் கடை ஆத்துப்பாலம் பகுதியில் இருந்தாலும் இன்று ஆர். எஸ்.புரம் பகுதிக்கே போக முடிந்தது. உட்கார இடம் கிடைக்காமல் காத்திருந்து பிறகே இடம் கிடைத்தது. 

மெனு கார்டை பார்க்கும் வரை பர்ஸுக்கு இது ஏற்ற இடம் தானா என்று ஒரு புறம் மனசு கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது. 




இதோ அந்த மெனு கார்ட். தம்மாத்தூண்டு பிரியாணிய கொண்டு வந்து வச்சு 300 ரூபாய் கேட்கும் கடைகளுக்கு மத்தியில் இந்தக் கடை மிக அருமை. என்னோடு வந்தவருக்கு பாசுமதி பிரியாணி பிடிக்கும், எனக்கு ஜீரக சம்பா தான். அவர் பிரியாணியைப் பாத்ததுமே என்ன இது எனக்கு வேணாம் பாஸ், செம்ம பசி இப்படி ஆச்சே என புலம்பிய படியே பிரியாணியை வாயில் வைத்தவர். ஒரு வார்த்தை பேச வில்லை பிறகு. அப்படி ஒரு சுவை.

ரொம்ப நாள் கழிச்சு அட்டகாசமான பிரியாணி. பீப் பிரியாணிக்கு தான் HMT ரொம்ப பிரபலம். ஆனா இந்த மெனு கார்டில் பீப் பிரியாணி இடம் பெறவில்லை. எனக்கு பெரிய ஏமாற்றம். வேலை பார்ப்பவரிடம் பீப் பிரியாணி இல்லையா எனக் கேட்டதும் இருக்கே எனக் கொண்டு வந்தார். ஏன் இடம் பெறவில்லை என்பது பெரிதாக இன்னும் என்னை உறுத்திக்கொண்டே இருக்கிறது.

ஒரு 10 நிமிட தாமதத்தை பொறுத்துக் கொள்ள நீங்கள் தயாராக இருந்தால் சுவையான பிரியாணி நியாயமான விலையில் உங்களுக்கு கிடைக்கும்.

கோவை வரும் உணவுப் பிரியர்கள் தவற விடக்கூடாத இடம்....

Wednesday, July 06, 2016

முதல் முத்தம்...



உரசல் தொடுதலாகி
தொடுதல் தேடல் நிகழ்த்தி
கண்களில் மோதி
எதிர்பார்ப்பு மூச்சுகள்
ஏக்கம் தெளித்து
காமம் தெரிக்க
சுற்றும் முற்றும் பார்த்து
கொடுத்த

முதல் முத்தம்…


Thursday, May 21, 2015

நீயும் நானும் - 2

உன்னை
இறுக்கக் கட்டிக்கொண்டு
பார்க்கும்
ஒவ்வொரு முறையும்
நம்மை படமெடுத்து
வைத்துக்கொள்கிறது
கண்ணாடி

****

நீ விலக
நான் அணைக்க
நான் விலக
நீ துடிக்க
நம் விளையாட்டுகளை
அமைதியாய் ரசித்தபடி
நமக்காய் கசங்கிப் போகிறது
நம் படுக்கை.

Saturday, April 25, 2015

கடிதம் 1

அன்புள்ள ......

எப்படி இருக்கிறாய்.... உன் வாட்ஸ் அப் Status அனைத்தும் நீ நன்றாக இருப்பதாகவே தெரிவித்தன. அலைப்பேசியிலும் குறுஞ்செய்திகளிலும் உன்னிடம் பேச எனக்கு இப்போது விருப்பமில்லை. என்னைக் காயப்படுத்துவதற்கான வார்த்தைகளைத் தேடி தேடி நீ பயன்படுத்துவதும் நான் நொறுங்கிப் போவதும் வாடிக்கையாகி விட்டது. அதான் கொஞ்சம் விலகி இருக்கலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் தினமும் உன்னை தேடித் தேடி உன் நினைவிலேயே இருக்கிறேன்.

தினமும் உன்னுடன் பேசுவதற்கான வார்த்தைகளைச் சேமித்து வைக்கிறேன். அவை என்னை முழுக்க ஆக்கிரமித்து அழுத்திக் கொல்கிறது. இதோ உனக்கான வார்த்தைகளைக் கடிதமாக உனக்கு அனுப்ப இருக்கிறேன்... இவை உன்னைச் சேரவே போவதில்லை என்று தெரியும். ஆனாலும் உனக்கான கடிதம் உனக்கானவை தான்....

Thursday, September 25, 2014

கொஞ்சம்...



நீண்ட
தனிமையின்
எச்சங்களாய்
கொஞ்சம் கவிதையும்
கொஞ்சம் கண்ணீரும்...

Monday, August 18, 2014

ராட்சசி...




வீசும் காற்றில்
நீர்த்துளிகள்...
மழையா என்றாய்...
ஆம் நீ தான் என்றேன்...

இறுக்கி அணைத்துக்கொண்டு
விரைவாய் போ என்றாய்
நிச்சயமாவா என்றேன்
வேண்டாம்
நீயும் மழையும்
நெடுநேரம் வேண்டும்
மெதுவாய் செல் என்றாய்...

வந்தாச்சு இறங்கு என்றேன்
நெருங்கி உரசி
சட்டென்று சிலிர்க்க...
காதுமடலில்
முத்தம்...
ராட்சசி....

Friday, April 04, 2014

நீயும் நானும்...1


அணைத்து
முகம் தோய்த்து
காதுகளில் ரகசியம் பேசி
மூச்சுக்காற்றின் வெப்பத்தில்
உருகி..
காத்துக்கொண்டிருக்கிறோம்
ஒரு உன்னதமான
முத்தத்திற்கு..

*****

எப்போதும் போல
உன் கைபிடித்து
நடக்க ஆசை என்கிறேன்...
என் கை பிடித்து
தோளில் சாய்ந்து
கண்டிப்பாக இப்போது
நடக்கத்தான் வேண்டுமா
என்கிறாய்...

*****

பேசிக்கொண்டிருந்த
அந்த ஒரு மணி நேரமும்
விரல்கள் கூட தீண்டவில்லை
ஆனால்
கொஞ்சி, அணைத்து
முத்தங்கள் கொடுத்து..
இன்னும் இன்னும்.....
ஒரு அழகான
பயணத்தை முடித்திருந்தன

நம் உணர்வுகள்...

Saturday, March 29, 2014

நான்....

பேஸ்புக் வந்ததில் இருந்து பெரிதாக ஒன்றும் வலைப்பக்கத்தில் எழுதுவது இல்லை.. அவ்வப்போது தோன்றும் கருத்துகளை அதிலேயே பதிந்து விடுவதால் வலைப்பக்கத்தில் எழுதமுடிவதில்லை.. ஆனாலும் மனதின் ஓரத்தில் வலைப்பக்கத்தில் எழுதவேண்டும் என்ற ஆவல் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது... மறுபடியும் எழுதலாமே என்ற எண்ணத்தில் தான் இப்போது இங்கே....

சமூகத்திற்கு கருத்து சொல்ல நான் பெரிதாக எதையும் சாதித்துவிட வில்லை. மாதா மாதம் குடும்பம் நடத்த அல்லல்படும், பெரிதாக கனவுகளைச் சுமந்து ஓடும் சாதாரண common man நான்... அரசியல் நிகழ்வுகளும் நான் தினம் தினம் சந்திக்கும் மனிதர்கள் இந்த தேசத்தின் மீதும், மனிதர்கள் மீதான நம்பிக்கைகளையும் சிதைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன...

அரசியல், சமூகம், பொருளாதாரம், ஏற்றத்தாழ்வுகள், சாதிய அடக்குமுறை சார்ந்த மனப்பான்மை, பெண் மீதான psychological attack போன்றவை இந்த வாழ்க்கையின் மீதான அவநம்பிக்கைகளையும்,  எதிர்காலம் சார்ந்த பயத்தையும் தோற்றுவிக்கின்றன... அவ்வப்போது அப்படியெல்லாம் இல்லை.. இதுவும் கடந்து போகும். மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது.. எல்லாம் மாறும் என்ற நினைப்பிலேயே கடந்து செல்கிறேன்... மாற்றம் வருமா?

Monday, May 13, 2013

நீ......

கவிதையின் இலக்கணம்
வரையறுக்க
சிரமப்பட்ட போது
உன் நளினமே
விடையாய்...

******

லேசாய் தலை சாய்த்து
நீ பேசும் அழகே
ஹைக்கூ

********

உன் செல்ல சிணுங்கலான
ச்சீ போடாவில்
துவங்கும்
நம் காதல் அத்தியாயங்கள்

*****

எல்லோரும்
காதல் யாசித்து தேவதையிடம்
கையேந்துகையில்
எனக்கு தேவதையே வரமாக

*******

Tuesday, October 30, 2012

The Happening


The Happening














வழக்கமா நான் இந்த திரில்லர் படங்கள் பார்ப்பது இல்லை... ஒரே மாதிரியான காட்சி அமைப்பு எளிதில் யூகிக்கக் கூடிய திரைக்கதை போன்றவை தான் காரணங்கள்... அதிலும் குறிப்பாக பாம்பு, முதலை, சுறா தாக்குவது மாதிரியான படங்கள் அலர்ஜி... அவர்கள் சீரியஸாக காட்ட நினைக்கும் காட்சிகளை கொட்டாவி விட்டுக்கொண்டு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

இன்று பார்த்த The Happening மனோஜ் நைட் ஷியாமளன் இயக்கிய படம், எனக்கு பிடித்த Mark Wahlberg நடித்திருக்கிறார். முதல் காட்சி படத்தின் மீதான ஆர்வத்தை டக்கென்று எகிற வைத்துவிட்டது. சிலபல காட்சிகள் யூகிக்கக் கூடியதாக இருந்தாலும், அடுத்து என்னவென்று ஒரு ஆர்வத்தை உருவாக்கி இருந்தது படம். ஒரு காட்சி அப்படியே டக்கென்று பயமுறுத்திவிட்டது... பாக்கலாம்.. பார்க்க வேண்டிய திரைப்படம் என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும். பார்க்கலாம்...

இந்தப் படத்தையும் நான் http://www.yify-torrents.com/ ல் இருந்து தான் தரவிறக்கம் செய்து பார்த்தேன்....


Wednesday, October 24, 2012

The Vow

The Vow...

இப்போ எல்லாம் படங்களை http://www.yify-torrents.com/ தான் தரவிறக்கம் செய்கிறேன். கிடைக்கும் torrents எல்லாமே நல்ல தெளிவா, subtitles கூட கிடைக்குது. எக்கச்சக்கமா படங்களை தரவிறக்கம் செஞ்சு பாக்கமலேயே இருந்தேன். இப்போ எல்லாம் Action, Science fiction படங்கள் தான் அதிகமா பாக்குறேன்.. அதனால இந்தப்படத்தை தரவிறக்கம் செஞ்சு அப்படியே வச்சிருந்தேன்.. லேசா ஓட்டிப் பாக்கும் போது Romantic Movie மாதிரி இருந்துச்சு.. நான் எப்போதுமே படங்களை தனியா இருக்கும் போது தான் பார்ப்பேன். இல்லைன்னா நம்மளை நிம்மதியா படம் பாக்கவே விட மாத்தானுங்க... அப்போதான் வந்து அது என்ன, இது என்ன இம்சை பண்ணுவானுங்க...

இந்தப்படத்தின் ஹீரோ Channing Tatum தான் நான் படம் பார்க்க முதல் காரணம், இவரை எனக்கு G.I. Joe, Dear John படங்களிலிருந்து ரொம்ப பிடிக்கும்.. இதில் ரொம்ப இயல்பான நடிப்பு. நான் ஆங்கிலப்படங்களைப் பார்ப்பதே அதனின் வசனங்களுக்காத்தான்.. ரொம்ப கூர்மையான வசனங்கள். படத்தின் எந்தவொரு இடத்திலும் போர் அடிப்பது போல் உணர்வே ஏற்படவில்லை.. அப்படி ஏற்பட்டால் உங்களுக்கு வயசாகிடுச்சுன்னு அர்த்தம்...

படத்தோட கதை, ஹீரோ ஹீரோயின் கணவன் மனைவி,  இருவரும் காரில் பயணிக்கும் போது ஏற்படும் விபத்தில் மனைவிக்கு கடந்த 5 வருடத்தில் நடந்த நிகழ்வுகள் மறந்து போகின்றன. கண்விழித்ததும் கணவனை யார் என்று தெரியவில்லை. தன் மனைவியை திரும்பப்பெற அந்தக் கணவன் செய்யும் முயற்சிகள் தான் படம்.. அழகான திரைக்கதை, சிறப்பான வசனங்கள்... கண்டிப்பா பார்க்க வேண்டிய படங்களில் ஒன்று...

ஆனா படம் பாக்கும் போது ஜெயம் ரவி நடிப்பில் வெளியான தீபாவளி படத்தின் நினைவுகள் வராமல் இல்லை...

Sunday, October 21, 2012

உனக்கானவை - 4



அந்த பேருந்து
பயணத்தை 
உன் ஞாபகங்களால்
அழகாகிச் சென்றது
மழையின் 
மண் வாசனை...

பெயரிடப்படாதவை - 2





நிறைய காற்று
நிறைய புழுதி
கொஞ்சம் மழை
இன்னும் கொஞ்சம் மழை
நிறைய மழை
பாவங்கள் கழுவி
ஓடும் மழை....
நிறைய மழை....

பெயரிடப்படாதவை....




கான்கிரீட் சாலைகளில்
காணாமல் போனவைகளில்
கடைசியாய்
செந்நிற மழை நீர்..

Wednesday, August 08, 2012

உனக்கானவை - 3



நிமிடத்துக்கு நிமிடம்
நீயும் நானும்
கொடுதுக்கொண்ட முத்தங்கள்
குறைத்துக்கொண்டே
வந்தது நம்
பிரிவின் வலியை....

*********

சுற்றும் முற்றும் பார்த்து
சட்டென்று
என் உதடு கடித்து
நீ சொன்ன
ஐ லவ் யூ
கல்வெட்டானது மனதில்...

Tuesday, August 07, 2012

உனக்கானவை - 2

தொலைதூர
பைக் பயணத்தில்
இறுக்கக் கட்டியபடி பின்னால் நீ
நீ தருவாயென நானும்
நான் தருவேன் என நீயும்
காத்துக்கொண்டு இருக்கையில்
ஏளனப் புன்னகையோடு
இருவரையும் பார்க்கிறது
முத்தம்....

உனக்கானவை - 1


விடைபெற்றுக் கிளம்பும் போது
வெறுங்கையோடு செல்கிறாயே
எனப் புலம்புகிறாய்...
உன் ஞாபகங்களைச்
சுமந்தே செல்கிறேன்..

Tuesday, May 22, 2012

+2


இன்று +2 தேர்வு முடிவுகள் வெளியாயின... நாமக்கல் பகுதி மாணவர்கள் முதல் மூன்று இடங்களையும் பிடித்தனர்... இது வெற்றிச்செய்தி போல கொண்டாடப்படுகிறது, நான் நாமக்கல் வழி சேலம் செல்லும் போதெல்லாம் அங்கே புற்றீசல் போல இருக்கும் பள்ளிகளைப் பார்த்து வருத்தப்பட்டிருக்கிறேன், ராசிபுரம் அதற்கும் மேலே... அந்தப் பள்ளியில் படிக்கும் மாணவர்களுக்காக நான் அனுதாபப் படுகிறேன்... நீங்கள் மாணவர்களை, நல்ல சந்ததியினரை உருவாக்கவில்லை பள்ளிகளே... இயந்திரங்களை உருவாக்கி இருக்கிறீர்கள். பணம் கொட்டும் இயந்திரங்களை. மனிதத்தன்மையற்ற, சுயநலம் மிக்க, ஒரு சமுதாயத்தை உருவாக்குகிறீர்கள். வாழ்க உங்கள் சேவை...

Friday, December 30, 2011

Inception

தஞ்சாவூர் வந்த பின்னாடி மருத்துவ சிகிச்சை ,எப்போதும் படுக்கை வாசம், ரொம்ப போர் அடிக்கிதுன்னு படம் தரவிறக்கி பாக்கலாம்னு தோணுச்சு. சென்ற ஆண்டு வந்த திரைப்படங்களை விக்கிபீடியாவில் தேடி அதுல பிடிச்ச டைட்டில செலக்ட் பண்ணி தரவிறக்கினேன்... அப்படி கிடைச்ச படம்தான் Inception.

எனக்கு Leonardo DiCaprio வ ரொம்பவே பிடிக்கும். அவரோட Blood Diamond படம் அற்புதமா இருக்கும்... படத்துல அற்புதமான நடிப்புல பின்னி இருந்தார். நல்ல கதைக்களம் கொண்ட படங்களை தேர்வு செஉது அற்புதமாக நடிக்கும் சிறந்த நடிகர். 


மனிதனின் கனவு, அதில் விதைக்கப்படும் Idea, கனவுலகம் கட்டியமைக்கப்படுதல்ன்னு ரொம்ப சுவாரசியமான திரைக்கதை... நான்கு ஆஸ்கர் விருதுகளை வென்ற திரைப்படம்..

http://www.imdb.com/title/tt1375666/

சினிமா....

உலக சினிமா பாத்து கருத்து சொல்ற அளவுக்கு நான் பெரிய அப்பாடக்கர் எல்லாம் இல்ல... என்னோட இணைய மையத்துல இருக்கும் போது பொழுது போகலைன்னா Torrent ல Action, Adventure, Romance, Animation, Sci-Fi படங்கள் பாக்குற சாதாரண ஆள் தான் நான்...

அப்படி பாக்குற படங்களை பத்தி இங்க எழுதலாம்னு தோணுச்சு... அதை செய்ய போறேன்... thats it...

Wednesday, July 27, 2011

வார்த்தைகள்

தனித்திருத்தலின்

வலி அறியா

தவிப்பின் தனல் புரியா

காற்றைப் பிளந்து

எனைக் கிழிக்க வரும்

உன் சொற்களுக்கு….

*****

வார்த்தை

பின் மற்றொரு வார்த்தை

மீண்டும் மற்றொன்று

தொடர்ச்சியாய் பயணிக்கிறது

உன்னிடமிருந்து,

வார்த்தைகளைக் கோர்க்கும் போது

நீள்கிறது சுருக்காய்….

*****

ஆயிரம் வார்த்தைகள்

பேசினாலும்

பாரம் ஏற்றுகிறது மனதுக்குள்

உன் வார்த்தைகளுக்கு

பின்னான தொடரும்

வாக்கியங்கள்

Saturday, June 18, 2011

முத்தப்பக்கம்....


அக்கம் பக்கம் பார்த்து
கன்னத்தோடு கன்னம் மட்டும்
உரசி போதுமா என்கிறாய்
கல்நெஞ்சக்காரி
நான் கேட்டது முத்தமடி…

****

அருகில் அமர்ந்து
கதைகள் பேசி
சிரித்து கொஞ்சி
பை சொல்லிவிட்டு
சென்றுவிடுகிறாய்
என்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
கொல்கிறது
இன்னும் என்னில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும்
உன் ஸ்பரிசம்

******

உன்னை நெருங்கிவரும்
ஒவ்வொரு முறையும்
அவுங்க இருக்காங்க
இவுங்க இருக்காங்க என்கிறாய்
தவிப்போடு நானும் இருக்கிறேன்…

Sunday, May 29, 2011

மீண்டும் உனக்கானவை



கடந்து போன நாட்களின்
நீட்சியாக
நினைவில் இருப்பது
உன் வார்த்தைகளும்
நிலவும் தான்…

*******

உன்னை வாழ்த்தும்
வார்த்தைகளைத்
தேடித் தேடி
வார்த்தைகளுக்குள்ளேயே
தொலைந்து போகிறேன்
அர்த்தமற்று போகின்றன
உன்னை நெருங்கும் போது
வார்த்தைகள்….

*******

வறட்சியான நாட்களின்
வசந்தம்
உன் குறுஞ்செய்தி

Wednesday, December 22, 2010

உனக்கானவை

கன்னத்தில்
சட்டென்று ஈரம்
உணர்கிறேன்
மைல்கள் பல
கடந்து
உன் முத்தம்

Wednesday, October 27, 2010

காலமும் நீயும்

உன்னைப்பற்றி எழும் உணர்வுகளை
காலம் தன்வசம்
உள்ளிழுத்துக் கொள்கிறது
காலத்திடம் சண்டையிடும்
திறமில்லை எனக்கு...
கடந்து செல்லும் நாட்களை
இழுத்து பிடித்து நிறுத்தும்
வலிமையில்லை எனக்கு...
மௌனித்திருக்கிறேன்
காலத்தின் கணக்குகளை
கவனித்தபடி

Saturday, June 12, 2010

அழுத்தமாய்....

தெரிந்தோ தெரியாமலோ
நீயோ நானோ
அழுந்திப் பிடித்த
உணர்வின் வெளிப்பாடோ
வரம்புகளின் மையக் கோடோ
ஏதோ ஒன்று
அழுத்தமாய் வரைந்துவிட்டுச்
சென்றது
உனக்கும் எனக்குமான
இடைவெளியை

Saturday, May 22, 2010

கடிதம் 1

விடிகிற பொழுதெல்லாம் சுகமானதாக இருக்க வேண்டுமென்ற அவசியம் இல்லை என்று உணர்த்திவிட்டு விடிந்தது இன்று. நடந்த, நடக்கப்போகும் நிகழ்வு தரும் வேதனை, என்னை கட்டிலோடு கட்டிப்போட்டுச் சென்றது. எழுந்திருக்க சுத்தமாக மனதில்லை. தலையணை அணைத்து தூங்குவது எப்போதுமே பிடித்த செயலாக இருந்ததில்லை ஆனால் அது நீயென நினைக்கும் வரை.

உன்னிடம் சொல்லவே இல்லையே, என்ன நினைத்துக் கொள்வாய் என்று ஒரு எண்ணம் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. சொல்லி மனவருத்தம் தாம் மிஞ்சும். சொல்லாமல் போனாலும் அதே தான் நடக்கும். போகட்டும் பார்க்கலாம். இப்படி தள்ளிப்போட்டு தள்ளிப்போட்டு தான் எதையும் செய்யுறது இல்லைன்னு நீ சொன்ன வாக்கியமும் ஞாபகத்துக்கு வந்தது. இதுவும் கடந்து போகும்.

நமக்கென இருக்கும் நியாயங்கள் உலகப்போக்கோடு ஒத்துப்போவதில்லை. உலக நியாயம் சரியா என்னுடைய நியாயம் சரியா என்று விவாதம் செய்ய தயாராகவும் இல்லை. சன்னலின் துணி லேசாக விலகியது போலும். சுள்ளென்று அடித்தது வெயில் முகத்தில். மணி எப்படியும் ஏழுக்கு மேல் இருக்கும். விடியாமலே இருந்திருக்கலாம். எட்டு மணி வரைக்கும் தூக்கம். வெளங்குறதுக்கா என்ற அம்மாவின் குரல் கேட்டது. மணி அவ்ளோ ஆச்சா. முக்கிய பணிகள் எதுவும் இல்லை. உன்னை இணையத்தில் காணவில்லை இரண்டு நாட்களாக, அதுவேறு உறுத்திக் கொண்டிருந்த்து. உன் கோபம் நியாயம் தான். உன்னிடம் நான் முன்பே சொல்லி இருக்க வேண்டும். ஆனால் இது எனக்கு மகிழ்சியான செய்தியாக இருக்கவில்லை. எனக்கு மகிழ்ச்சி தரக்கூடியது என்னவென்று உனக்கு நன்றாகவே தெரியும். அப்படி இருந்திருந்தால் உன்னிடம் தான் முதலில் சொல்லி இருப்பேன்.

வாழ்க்கை அது செல்லும் போக்கிற்கு என்னைத் தரதரவென்று இழுத்து சென்று கொண்டிருந்தது. உடலெங்கும் காயங்கள், இரத்தம். இரத்தமும் மண்ணும் கலந்து புண்களை அடைக்க அதன் வலி உயிரைப் பிழிந்தது. குருதி வாசனை கண்டு மூக்கை பொத்திக் கொள்கின்றனர். ஒரு உருவம் எனக்காக ஓலமிட்டபடி என் பின்னால். அது நீயாகத்தான் இருக்கவேண்டுமென்று நினைத்துக் கொண்டேன். கயிறுகள் இறுக்க இன்னும் வேகமாக இழுத்துசெல்லப்பட்டேன். அடிக்கடி வரும் இந்தக் கனவு இன்றும் வந்தது.

மறுபடியும் விடியல். மறுபடியும் ஒரு பயணம். எழுந்திருக்க சுத்தமாக மனது இல்லை. உன் நினைவுகளைச் சுமந்தபடி உறக்கத்தை தழுவிடவே விருப்பம். விடியலே வேண்டாம். இரவே போதும்.

Friday, March 26, 2010

வார்த்தைகள்

கவிதைக்கென சேர்க்கப்படும்
வார்த்தைகள் அறுந்து
தொங்குகின்றன அந்தரத்தில்.

பிடிக்கமுடியாத வேகத்தில்
சுற்றிச் சுற்றி வருகின்றன
தனிமையில் இருக்கும் போது.

வாயிலிருந்து ஓயாமல்
வந்துவிழும் வார்த்தைகளை
மண்ணுக்குள் புதைத்து விடுகிறேன்.

அவை விருட்சங்களாக
எழுந்து நின்று
கிளைகள் எங்கும்
வார்த்தைகள்

அவையே மீண்டும்
விதைகளாய் விருட்சங்களாய்
அங்கும் இங்கும் எங்கும்
வார்த்தைகள்.

Sunday, March 21, 2010

ஐபிஎல் - ராயல் சேலஞ்சர்ஸ்

இந்த ஐபிஎல் போட்டிகளின் ஆரம்பத்தில் வழக்கம் போல் அணிகளைப் பற்றிய கருத்துக் கணிப்புகள், தொலைக்காட்சி விவாதங்கள் என பெரிதாக பிம்பம் உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் எதிர்பார்ப்பு உள்ள அணிகள் சொதப்பிக்கொண்டு தான் இருக்கின்ற. நான் வழக்கம் போல் எனக்குப் பிடித்த அணியான ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் அணியைப் பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருதேன். எனக்கு டிராவிட், கும்ளே ரொம்ப பிடிக்கும் அதனால் ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் அணி பிடிக்கும். முதல் ஐபில் தொடரில், அந்த அணியில் டிராவிட் மட்டுமே சிறப்பாக ஆடினார். அது ஒரு டெஸ்ட் தொடருக்கான அணி போலவே இருந்தது. காலிஸ், சந்தர்பால் என ஒரு டெஸ்ட் அணி என்றே வர்ணிக்கப்பட்டது. தொடரிலும் சோபிக்க வில்லை.

இரண்டாவது தொடரில் முதல் போட்டியிலேயே முதல் தொடரின் வெற்றியாளரான ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் அணியை வீழ்த்தி அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தது. ஆனால் அடுத்த 5 போட்டிகளில் வரிசையாக தோற்று என் வயித்தெரிச்சலை வாங்கிக்கட்டிக் கொண்டது. அப்போது அணியின் தலைவராக இருந்தார் கெவின் பீட்டர்சன். மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பு இருந்தது அவர் மீது. மல்லையா அந்தக் குதிரையின் மீது அதிகப் பணமும் கட்டியிருந்தார். ஆனால் தொடர் தோல்விகள் கண்டு துவண்டிருந்த நிலையில் தனது இங்கிலாந்து அணிக்காக விளையாடச் சென்றார் பீட்டர்சன். அப்போது அணித்தலைவர் பதவி தேடி வந்து கிடைத்தது கும்ளேவுக்கு. யாருமே எதிர்பார்க்காத நிலையில் ஒரு U turn அடித்தது ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் அணி, சிறப்பான பேட்டிங் மற்றும் அற்புதமான பந்துவீச்சு என மொத்தமான மாறியது அணி. டிமெர்வ், பிரவீன் மற்றும் அணித்தலைவர் கும்ளேவின் பந்துவீச்சு மிகச்சிறப்பாக அமைந்தது. டிராவிட், ரோஸ், ரைடர், காலீஸ், உத்தப்பா, கோலி ஆகியோரின் ஆட்டம் அணிக்கு வெற்றியைத் தேடித்தந்து. கடைசி வரைப் போராடினர் எல்லா ஆட்டங்களிலும். இறுதிப்போட்டி வரை சென்றது அந்த அணி. எல்லோரையும் ஆச்சர்யத்தில் ஆழ்த்தியது. இந்தத் தொடரில் ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் கண்டெடுத்த ஒரு முக்கிய அதிரடி ஆட்டக்காரர் பாண்டே. அப்புறம் டிமெர்வ். அருமையான சுழற்பந்து வீச்சாளார் மற்றும் அடித்து ஆடக்கூடிய நபர். வெற்றி பெற்றிருக்க வேண்டிய அணி. கோப்பையை பறிகொடுத்தது டெக்கான் சார்ஜர்ஸ் அணியிடம். அந்தத் தோல்விக்கு கடைசி ஓவரில் ஒற்றை ரன்கள் எடுக்காமல் நின்றிருந்த உத்தப்பாவும் ஒரு காரணம். ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் அணி, இந்திய மற்றும் தென்ஆப்பிரிக்க அணியின் கலவை எனலாம். காலிஸ், டிமெர்வ், பவுச்சர், ஸ்டெய்ன் என தென் ஆப்பிரிக்க வீரர்கள் அதிகம்.


மூன்றாவது தொடர் ஆரம்பத்தில் முதல் போட்டியில் கொல்கத்தை நைட் ரைடர்ஸிடம் மோசமாக தோற்றது ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் அணி. அடுத்தது மோதியது பஞ்சாப் அணியுடன் முதலில் ஆடிய பஞ்சாப் அணி 204 ரன்கள் எடுத்தபோது முடிஞ்சு போச்சு ஆட்டம் என்று தான் நினைத்தேன். ஆனால் பாண்டே, காலிஸ் உத்தப்பா என மூன்றே பேர் அணியை வெற்றிப்பாதைக்கு அழைத்துச் சென்றனர். காலிஸ் அடித்த 93, உத்தப்பாவின் அதிரடியான 51 ஆட்டத்தின் சிறப்பம்சங்கள். அடுத்து வந்த இரண்டு ஆட்டங்களிலும் சிறப்பாக விளையாடி முதல் இடத்தில் இருக்கிறது இப்போதைய தரவரிசையில். காலிஸ் தொடர்ந்து சிறப்பான ஆட்டத்தை வெளிப்படுத்தி வருகிறார். அதிரடியான மற்றும் நிதானமான ஆட்டம் ஆடுகிறது அணி. இந்த முறை கோப்பை வாங்குவார்கள் என்று நினைக்கிறேன். பார்க்கலாம். இன்னும் நிறைய தூரம் கடக்க வேண்டி இருக்கிறது. எது வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம் ஐபிஎல்லில்

Monday, February 15, 2010

முத்தமும் முத்தம் நிமித்தமும்

குட்டிச் சுவற்றில்
சாய்ந்து கொண்டு நின்றிருந்தேன்
மொட்டை மாடி சுற்றுச் சுவரில்
குழந்தைகளோடு குழந்தைகளாய்
நீ....
சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு
உதடு குவித்து அனுப்பினாய்...
சிறகு முளைத்து
முத்தத்திற்கு
சட்டென்று
குறுக்கே வந்த வண்ணத்துப்பூச்சிகள்
பிடித்துச் சென்றன முத்தத்தை.
எப்படிப் புரிய வைப்பேன் அவைகளிடம்
அந்த முத்தம் எனக்கானது என்று....

Sunday, January 31, 2010

இது ஒரு காதல் கதை

அந்தப் பயணம் மிகச்சிறப்பாக அமைந்தது. நன்றாக சுற்றிப்பார்க்க முடியவில்லை, ஆனாலும் புதிய மனிதர்கள், புதிய இடம், உறைய வைக்கும் குளிர் என அற்புதமாக இருந்தது. பயணம் முழுக்க உன் நினைவு தான். அந்தக் குளிரில் நீ இருந்திருந்தால் இன்னும் நன்றாக இருந்திருக்கும். என்னடா மனைவி இல்லாதா சோகமா என்று நண்பர்களின் கிண்டல் வேறு. திருமணமான இந்த 5 மாதத்தில் நீ இல்லாமல் நடக்கும் முதல் வெளியூர் பயணம் இது. அலுவலகம் சார்ந்த பயணம் என்பதால் தனியே தொடங்கிற்று அந்த ரயில் பயணம்



பயணம் தொடங்கிய நிமிடத்திலிருந்து சந்தித்த மனிதர்கள், சன்னலோரப் பயணம், வயல்வெளிகள், பள்ளத்தாக்குகள், முகம் மட்டும் கருப்பாய் இருக்கும் குரங்கு என உனக்குச் சொல்ல நிறைய விஷயங்கள் இருந்தன. அலைபேசியில் கவிதையாய் விரிந்தன சில விஷயங்கள், உனக்குச் சொல்ல விஷயங்களை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சேகரித்து ஒரு ஓவியம் வரைந்து கொண்டிருந்தேன் மனதில்.



பயணம் முடிந்து அந்த ஒரு வாரம் முழுக்க பணியில் கழிந்தது காலைப் பொழுது, மாலைப் பொழுதுகள் நண்பர்கள் தண்ணி அடிக்க நான் வேடிக்கை பார்க்க, சைட் டிஷ் சாப்பிடுவதோடு முடிந்தது, இரவுகள் உன் நினைப்பில் சுமையாக கழிந்தன. நெட்வொர்க் பிரச்சனை கொடுத்த இம்சை உன்னிடம் சரியாக பேசக்கூட முடியவில்லை. குறுஞ்செய்தியில் பொங்கி வழிந்தது நம் காதல்.



வேலை முடிந்து மீண்டும் தொடங்கிற்று பயணம், உன்னைச் சந்திக்கப்போகும் சந்தோஷத்தில் மகிழ்ச்சியாய் ரயில் ஏறினேன். உனக்கு என் பயணத்தை எப்படி விளக்குவது என்று யோசித்து யோசித்து அற்புதமாய் உருவாக்கி வைத்திருந்தேன் கதைகளை. இன்னும் ஒரு நாள் பயணம் பாக்கி இருந்தது. கனவைக் கொஞ்சம் கலைத்தது குறுஞ்செய்தி. நீ தான் அனுப்பி இருந்தாய்,

“இன்னும் எவ்ளோ நேரம் ஆகும் வரதுக்கு”...



ஹா ஹா ஹா... சிரித்துக் கொண்டேன். “நேரம் இல்லை என் அன்பு பொண்டாட்டி, முழுதாக 1 நாள் 4 மணிநேரங்கள் இருக்கிறது” என்று பதில் அனுப்பினேன்.



ஹீம்ம்ம்... சலித்துக் கொண்டாய். உன் சலிப்பு எனக்கு நம் ஹனிமூன் நினைவுகளைத் தூண்டிவிட்டது. செல்லமாய்க் கோபித்து, சலிப்பாய் நீ சொல்லும் அந்த ஹிம்ம்ம் என்னை எப்போதும் இம்சிக்கும்.



’சீக்கிரம் வா புருஷா’ என்று அனுப்பி இருந்தாய். சிரித்துக் கொண்டேன், என்ன பதில் அனுப்புவது என்று தெரியவில்லை. நானும் நீ இல்லாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தேன்.



’வந்துக்கிட்டே இருக்கேன்’னு பதில் அனுப்பினேன்.



அப்புறம் காதல் பேசி, காமம் பேசி, கொஞ்சி, முத்தங்களோடு கழிந்தது பொழுது. எழுந்து தனியே செல்லும் போதெல்லாம் ”ஹே” என்று சத்தம் எழுப்பினர் நண்பர்கள். அவர்களுக்குத் தெரியும் உனக்கு முத்தம் கொடுக்கத்தான் தனியாகச் செல்கிறேன் என்று. சிரித்துக் கொண்டேன்.



உனக்கு குட்நைட் சொல்லிட்டு தூங்கப்போனேன். மறுபடியும் குறுஞ்செய்தி தொடர்ந்தது. எப்போது தூங்கினேன் என்று தெரியவில்லை. விடிந்ததும் பார்த்தால் உன்னுடமிருந்து 3 குறுஞ்செய்திகள்.



‘தூங்கிட்டியா ஸ்டுப்பிட், உனக்கு என் மேல் காதலே இல்லை. ஐ ஹேட் யூ” என்று இருந்தது கடைசியாய் வந்திருந்த குறுஞ்செய்தி



சிரித்துக்கொண்டே ‘தாங்க்யூ அண்ட் ஐ லைவ் யூ ஸ்டுப்பிட், குட்மார்னிங்’ என்று அனுப்பினேன்.



ஊரை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தேன். இன்னும் மூன்று மணி நேரங்கள் என்றார் அருகிலிருந்த நண்பர். உன்னை அலைப்பேசியில் அழைத்துச் சொன்னேன். ’மூன்று மணி நேரம் தான் இருக்கு’ என்று. நீ “மூன்று மணி நேரமா” என்று அலுத்துக் கொண்டாய்.



ஊர் வந்தது, ஓடோடி வந்து கால்டாக்ஸி அழைத்து மச்சி நான் கிளம்புறேன், போன்ல பேசுறேன் என்றேன்.



‘கிளம்பு கிளம்பு, நான் சொன்னதா தான் இருக்கும்’ என்றான் நண்பன், மறுபடியும் அவர்களிடமிருந்து ’ஹே’ என்று சத்தம்



நிமிடங்கள் என்னைக் கொல்லத்தொடங்கின. ’எப்போ வருவ”, எனத் தொடர்ச்சியாய் என்னை இம்சித்துக் கொண்டிருந்தன உன்னுடைய குறுஞ்செய்திகள். பாலம் தாண்டிட்டேன், இந்தக் கல்லூரி தாண்டிட்டேன் என்று உனக்கு வரிசையாய் லைவ் கமெண்டரி அனுப்பிக் கொண்டிருந்தேன்.



சீக்கிரம் வா, சீக்கிரம் வா என கொஞ்சலாய் கெஞ்சிக்கொண்டிருந்தாய் நீ...



வீட்டிற்குள் நுழைந்த்தும் ஓடி வந்து அணைக்க வந்தேன். உன்னிடம் சொல்ல சேமித்திருந்த கதைகள் எல்லாம் மறந்து போயின. ஓடி வந்தவனை ஒற்றை விரல் காட்டி நிறுத்தினாய்...



‘என்ன நல்லா ஊர் சுத்தினியா? பொண்டாட்டி இல்லாம நிம்மதியா இருந்திருப்பியே’ என்றாய்.

அடிங்க என்று இறுக்கி அணைத்து, முத்தங்களால் உன்னை நிரப்பி, படுக்கையில் தள்ளின போது, என் மார்பில் சாய்ந்து கொண்டு கேட்டாய்.



‘சீக்கிரம் வாடான்னு வர முடியாதா? எவ்ளோ நாள் தான் பொறுமையா இருக்குறது யார்க்கிட்டேயும் சொல்லாம’ என்றாய்



சீக்கிரம் வான்னா எப்படி வரது? பறந்தா வரமுடியும். அப்படி என்ன தலை போற விஷயம்? புரிந்த மாதிரியும் இருந்தது, புரியாத மாதிரியும் இருந்தது.



உனக்கு வேணாம்னா நான் சொல்ல்ல என்றாய்...



சொல்லுடி என்ன விஷயம் என்றேன்...



ஹிம்ம்ம் என்றாய்... அதே சலிப்பு...



’இப்படி சலிச்சுக்காத, அது ரொம்ப ரொமாண்ட்டிக்கா இருக்கு’



’ம்ம்ம் இருக்கும் இருக்கும்’ என்றாய்



மார்பில் சார்ந்து ரகசியம் சொன்னாய். சந்தோஷம் பொங்கியது... உன்னை தூக்கி சுற்றிவிட்டு கீழே இறக்கினேன்.



விடுடா ஸ்டுப்பிட் என்று திட்டினாய்.



ஒரு நிமிஷம் என்று ஓடிப்போய் அலைபேசி எடுத்து, நண்பனை அழைத்தேன். ’மச்சான், என் மனைவி கன்சீவ் ஆகி இருக்கா’ன்னு சொன்னேன்.



‘வாழ்த்துகள் மச்சான், அதான் சொன்னோம்ல’ என்றான்.



நம் காதல் நமக்கு அளித்த பொக்கிஷத்தைப் நினைத்து சந்தோஷம் பொங்க அள்ளி அணைத்து முத்தங்களால் நிரப்பினேன் உன்னை. தொடர்ந்தது நம் காதல் கதை.

Wednesday, January 20, 2010

பயணங்கள் - 4

நீண்டு
வளைந்து
நெளிந்து
தன் போக்கை
தானே தீர்மானிக்கும்
நதியின்
கரையிலே
ஒதுங்கிக் கிடக்கிறது
ஒருவனின்
சடலம்

Wednesday, January 13, 2010

பயணங்கள் - 3

பள்ளத்தாக்குகளின்
காடுகளைக் கடக்கும் போதெல்லாம்
மரங்களின் ஊடே பயணிக்கும்
ஆசை வந்து விடுகிறது
எனக்கு

கைகளைத் தேய்த்துக் கொண்டு
கன்னத்தில் வைத்து
சூடு பரப்பவும்

அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டே
மரங்களைக் கிழித்து
கீழே இறங்கும்
வெளிச்சம் தரிசிக்கவும்

கைகளை விரித்து
தழுவிச் செல்லும்
காற்றை வரவேற்கவும்

பச்சை மரங்களின்
வாசனை
நுகரவும்

இன்னும் இன்னும்
நிறையவே
ஆசை

எல்லாம் அமுங்கிப் போய்
தொலைந்துவிடுகிறது
கான்கிரீட் காடுகளில்
சிக்கிக் கொள்ளும் போது....

புத்தகக் கண்காட்சியும் நானும்....

புத்தகக் கண்காட்சி. சென்னைவாசிகளுக்கு கிடைத்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு
மிகப்பெரிய வரப்பிரசாதம். திருச்சியில் கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்த
காலத்தில் தான் எனக்கு புத்தக்க் கண்காட்சி என்ற விஷயமே அறிமுகம் ஆச்சு.
அப்போது புத்தகங்களை காசு கொடுத்து வாங்கிப் படிக்க முடியாது, நூலகப்
புத்தகங்கள் தான். என் கல்லூரி நூலகத்தில், இலக்கியம், அறிவியல் என
எல்லாத்துறைகளிலும் உள்ள புதுப் படைப்புகளை அவ்வப்போது சேர்த்துக் கொண்டே
இருப்பார்கள். அதனால் புத்தகங்கள் எனக்கு தடையில்லாமல் கிடைத்துக் கொண்டு
இருந்தது. வாரத்திற்கு எனக்கு இரண்டு புத்தகங்கள். அதை இரண்டே நாட்களில்
படித்து விடுவதால் என் நண்பர்களில் நூலக அட்டைகளைப் பயன்படுத்தி புத்தகங்கள்
எடுத்து வந்து படிப்பேன். எல்லாம் தமிழ் இலக்கியம் தான். கல்லூரி மூன்றாம்
ஆண்டு தான் அந்த பெரிய புத்தகக் கண்காட்சி திருச்சியில் நடந்த்து, என் விடுதிக்
காப்பாளர் அருட்திரு. ஜெயசீலன் அவர்கள் எங்களை கண்காட்சிக்கு செல்லச் சொல்லி
அறிவுறுத்தினார். அப்போது தான் நான் முதன் முதலாக அவ்வளவு பெரிய கண்காட்சியைப்
பார்த்தேன். எத்தனை கடைகள், எத்தனை புத்தகங்கள்!!!

படிப்பு முடித்து தஞ்சை வந்தபின் சில காலம் தஞ்சையில் தங்க வேண்டி இருந்த்து
அப்போதெல்லாம் தங்கவேல் செட்டியார் திருமண மண்டபத்தில் நடக்கும் அந்த புத்தக்
கண்காட்சிக்கு செல்வேன். திருமண மண்டபம் என்றதும் ரொம்ப பெருசா நினைச்சுட
வேண்டாம். ரொம்ப ரொம்ப சின்ன இடம், சின்ன கண்காட்சி, நமக்கு தேடல் அதிகமானதால்
அப்போது அந்தப் புத்தகங்களால் தீனி போட இயலவில்லை. மேலும் எது மாதிரியான
புத்தங்கள் படிப்பது, என்னென்ன புத்தகங்கள் படிப்பது போன்ற அறிவும் இல்லை.
புத்தகங்கள் என்னை விட்டு கொஞ்சம் தள்ளி இருந்த காலம் அது. அப்போது அறிமுகமானது
தான் ரத்னா புத்தக நிலையம். சிறுபத்திரிக்கை முதல் பல நல்ல புத்தங்களை எனக்கு
அறிமுகம் செய்த இடம். நல்ல புத்தகங்களை மட்டுமே கொண்டிருந்ததால் என்னவோ அந்தக்
கடை காலப்போக்கில் மூடப்பட்டுவிட்டது.

பிறகு சென்னைப் பயணம். வேலைத் தேடி. சென்ற ஒரு வாரத்தில் விளம்பரம்
பார்க்கிறேன் சென்னை புத்தக்க் கண்காட்சி என்று. இவ்வளவு நாளும், விகடனில்
சுஜாதாவின் வார்த்தைகளிலும், பொதிகை தொலைக்காட்சி செய்திகளிலுமே பார்த்த
கண்காட்சி இப்போது நேரில். ஹைய்யா கண்டிப்பாக பார்த்துவிடலாம் என்று நினைத்துக்
கொண்டிருந்தேன். அப்போது அது நடந்து கொண்டிருந்தது காயிதே மில்லத் கல்லூரியில்.
புதிதாக சேர்ந்த வேலை. இரவுப்பணி, வாரம் ஒருநாள் விடுப்பு போன்றவை அந்த வருட
புத்தகக் கண்காட்சியை பார்க்கவிடாமல் செய்து விட்டது. அடுத்த வருடம் கண்டிப்பாக
பார்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கிவிட்டிருந்த்து. எனக்கு கிடைத்த
அதிகமான மாதவருவாய், என்னை புத்தகங்களுக்கு மிக அருகில் கொண்டு சென்றிருந்த்து.
அப்போது நான் தேடிய முதல் புத்தகம் ”சே வாழ்வும் மரணமும்”. அந்தப் புத்தகத்தை
என் மாணவப்பருவத்து வழிகாட்டிகளில் ஒருவரான அருட்திரு ஹென்றியின் மேசை மேல்
பார்த்திருந்தேன் மூன்று வருடங்களுக்கு முன். அதைத் தேடித் தேடி அலைந்து
கொண்டிருந்தேன். எங்கே என்ன வாங்குவது என்று தெரியாது அப்போது. அந்தப்
புத்தகத்தை லேண்ட்மார்க்கில் தேடிக்கொண்டிருந்தேன். நல்ல தமிழ்ப்புத்தகம்,
கம்யூனிசம் சார்ந்தவை, தீவிர தமிழ் இலக்கியம் போன்ற விஷயங்களைத் தேடனும்னா
லேண்ட்மார்க் வாசலை எட்டிக் கூட பார்க்க்க் கூடாதுன்னு கத்துக்கிட்டேன்.
பாடலாசியர் பா.விஜய் கவிதைகளுக்கு(???) கொடுக்கும் முக்கியத்துவம் சுந்தர
ராமசாமி போன்றவர்களுக்கு இல்லை என்று எனக்கு புரிந்து போனது. ஹிக்கின்பாதம்ஸில்
விசாரித்த போது தான் அந்த சே குவேரா புத்தக பதிப்பகத்தின் முகவரி
கொடுத்தார்கள், கோடப்பாக்கத்தில் அந்த பதிப்பகம் தேடிச் சென்று அந்த புத்தக்ம்
வாங்கினேன். அந்த நாட்கள் என்னால் மறக்கவே முடியாத்து. என் வருவாயில்
பெரும்பகுதியை புத்தகங்களுக்கு செலவழித்த நாட்கள் அவை.

அப்போது வந்தது அடுத்த புத்தகக் கண்காட்சி, எனக்கு வரப்பிரசாதமாய். ஒரு வாய்
சோறுக்கு வீடு வீடாய் சென்று பிச்சை எடுக்கும் பிச்சைக்காரனுக்கு எல்லா வீட்டுல
இருந்தும் வந்து, ஒவ்வொரு வீடும் தனித்தனியா ஃப்ப்பே முறையில் உணவு கொடுத்தா
எப்படி இருக்கும் அது மாதிரி இருந்துச்சு. நல்ல புத்தகங்கள் தேடி கடைக் கடையா
அலைஞ்சுக்கிட்டு இருந்தப்போ, எல்லோரும் ஒன்னா சேர்ந்து கண்காட்சி நடத்தினா,
நான் திக்குமுக்காடி போயிட்டேன். அவ்ளோ பெரிய கண்காட்சியை என் வாழ்க்கையில
முதல் முறையா அப்போ தான் பார்த்தேன். அவ்ளோ பெரிய இடம் அவ்ளோ கடைகள். ஒவ்வொரு
கடைக்கும் போய் ஒவ்வொரு புத்தகங்களா நின்னு படிச்சு, பிடிச்சதை எடுத்து, ஒரு
நாள் முழுக்க அங்க புத்தகங்களோடு இருந்த நாள் மறக்கவே முடியாது, மறுநாளும்
வந்து மறுபடியும் ஒரு நாள் முழுக்க புத்தகங்களோடு இருக்கும் சுகமே தனி. என்
நண்பன் விழியன் சொல்வது போல் புத்தகங்கள் போதைப் பொருள். மயக்கம் கொடுக்கும்.

இந்த வருடமும் வந்த்து புத்தகத் திருவிழா வழக்கத்துக்கு மாறாக 15 நாட்கள்
முன்னதாகவே. நான் அப்போ காசியில் இருந்தேன். சென்னை வந்ததும் முதல் வேலையா
புத்தகக் கண்காட்சிக்கு தான் சென்றேன். வழக்கம் போல் நேர்த்தியான அமைப்பு, இந்த
முறை நான் ரொம்ப எதிர்பார்த்து போனது அன்னம் பதிப்பகத்துக்கு தஞ்சைப் பெரிய
கோயிலின் ஆயிரமாவது வருஷத்தைக் கொண்டாட ”தஞ்சாவூர்” என்று ஒரு புத்தகத்தை
வெளியிட்டு இருந்தனர். அப்புறம் நிலாரசிகனின் சிறுகதைத் தொகுப்பு. ஒவ்வொரு
வருஷமும் அற்புதமான நண்பர்களின் வழிகாட்டுதல் படி நல்ல இலக்கியங்கள்
பரிட்சயமாச்சு, ஆனா இந்த வருஷம் நான் போகும் நேரம் பார்த்து ஒருத்தர் கூட ஊரில்
இல்லை. எல்லோரும் புத்தாண்டை ஒட்டி ஊருக்குச் சென்றிருந்தனர். சரி தனியாவே
போகலாம்னு முடிவு பண்ணி நானே களத்தில் இறங்கினேன். ஒவ்வொரு கடையாக ஏறி இறங்கி,
புத்தங்களை சுவாசித்து, வரும்போது நண்பனின் அழைப்பு வந்த்து, தானும் வருகிறேன்
என்றான். வாடான்னு சொல்லிட்டு தேடிக்கிட்டு இருந்தேன். இந்த வருஷம் உருப்படியா
ஒரு காரியம் செஞ்சேன், முதலில் ஒரு சுற்று புத்தங்களின் பெயர்களைக் குறித்துக்
கொண்டு, அப்படியே கடை எண், புத்த்க விலை என எல்லாவற்றையும் குறிச்சுக்கிட்டு
அப்புறம் அதை அலசி ஆராய்ஞ்சு இன்னொரு நாள் போய் புத்தகங்கள் வாங்கியது. பார்த்த
மாத்திரத்தில் வாங்கினால் ஒரு பிரச்சனை, எவ்வளவுக்கு வாங்குகிறோம் என்பதும்
தெரியவில்லை, மேலும் புத்தகங்களைச் சுமந்து கொண்டு செல்லும் போது சீக்கிரமே
சோர்வடைந்து விடுகிறேன், அதனால் முழுமையாக எல்லாக் கடைகளையும் பார்க்க
முடியவில்லை.

நம்ம புத்திக்கு உலக அரசியல், விடுதலை வரலாறுகள், கம்யூனிசம் சார்ந்த விஷயங்கள்
தான் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு. கூட வந்தவன், இவரோட சிறுகதை நல்லா இருக்கும்,
அவரோட நாவல் நல்லா இருக்கும்னு சொல்லிக்கிட்டு இருந்தான். இப்பொ இருக்குற
சேர்மானமும் அப்படித்தான் சொல்லுது. அதான் என்ன வாங்குறதுன்னு குழம்பிப் போய்,
இதுல கொஞ்சம் அதுல கொஞ்சம்னு வாங்கிட்டு வந்தேன்.

என்னமோ சொல்ல வந்து என்னமோ எழுதிக்கிட்டு இருக்கேன்... இவ்ளோ பெருசா
எழுதிட்டேன், ஆனா எப்படி முடிக்கிறதுன்னு தெரியல. ம்ம்ம் இதனால் எல்லோரும்
சொல்வது என்னன்னா புத்தகக் கண்காட்சி மிகவும் பயனுள்ளது. எல்லோரும் நல்ல
புத்தகங்களைத் தேடிப் படியுங்கள்.